Informacje o osobach, które miały pozytywny wpływ na rozwój gm. Kaźmierz. Jeżeli posiadasz informacje o takich osobach ze swojej rodziny lub z grona znajomych, zadzwoń 603811891, lub napisz j.oses@op.pl
Kaźmierskie Osobistości
Michał Szymański 1900 - 1959
Ur. 12.08.1900 r. w Bytyniu, syn Andrzeja i Weroniki zd. Wittig. Wstąpił 06.12.1918 r. jako ochotnik do Straży Ludowej w Bytyniu pod dowództwem Frydrychowicza i pełnił służbę patrolową i wartowniczą. 03.01.1919 został przydzielony do Artylerii Polnej w Poznaniu. 15.01.1919 r. wyjechał na front i walczył pod Szubinem, Rynarzewem i Nakłem pod dowództwem Nieżuchowskiego. Zwolniony z wojska 06.12.1922 r. Uchwałą Rady Państwa nr: 03.08-0.64 z dnia 08.03.1958 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 27.06.1959 r., pochowany na cmentarzu Junikowo w Poznaniu.
Andrzej Szymaniak 1884 - ?
Ur. 08.10.1884 r. w Wierzchaczewie gm. Kaźmierz, syn Antoniego i Józefy. Brał udział w Powstaniu Wielkopolskim od 27.12.1918 r. w Straży Ludowej Poznań - Jeżyce przy oswobodzeniu Poznania, koszar przy ul. Grunwaldzkiej, ul. Bukowskiej i Urzędu Umundurowania oraz o zdobycie lotniska Ławica. Następnie pełnił służbę garnizonową do końca marca 1919 r. Stopień bombardier, podporucznik mianowany. Uchwałą Rady Państwa nr: 06.14-0.213 z dnia 14.06.1965 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.
Jan Swoboda 1900 - 1978
Leśniczy - ur. 20.12.1900 r. w Kaźmierzu, syn Antoniego i Katarzyny zd. Kaczmarek, mieszkał w Kaźmierzu. Ochotniczo wstąpił w szeregi powstańców wielkopolskich w Poznaniu 02.01.1919 r. i brał udział w potyczkach z Niemcami na terenie miasta. Następnie został wcielony do 1 Pułku Artylerii Wielkopolskiej i uczestniczył w walkach pod Chrośnicą, Czarnkowem, Bzowem, Gorajem i Chodzieżą pod dowództwem kapitana Dechałki, a następnie kapitana Dembińskiego. Po zakończeniu powstania uczestniczył w wojnie polsko – rosyjskiej. Po roku 1945 organizował prace w leśnictwie na terenie Ziem Odzyskanych, czyli zachodnich i północnych rejonów współczesnej Polski, przyznanych na konferencji w Poczdamie. Uchwałą Rady Państwa nr: 08.29-0.353 z dnia 29.08.1968 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 11.07.1978 r., pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.
Jan Stypiński 1897 - 1984
Ur. 10.06.1897 r. w Wierzchaczewie, w gminie Kaźmierz, syn Walentego i Katarzyny zd. Mikołajczyk, mieszkał w Poznaniu. Brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku od 07.01.1919 r. do 20.02.1919 r. Walczył w składzie 1 Kompanii Szamotulskiej pod dowództwem porucznika Franciszka Przybylskiego o zdobycie Czarnkowa, a następnie miejscowości Gulcz, Rosko i Wrzeszczyna na odcinku nadnoteckim. Pozostał w służbie czynnej Wojska Polskiego do 21.03.1921 r. Uchwałą Rady Państwa nr: 11.12-0.913 z dnia 12.11.1958 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 15.06.1984 r., pochowany na cmentarzu komunalnym Junikowo w Poznaniu.
Ignacy Stypiński 1892 - 1984
Ur. 31.07.1892 r. w Bytyniu, w gminie Kaźmierz, syn Walentego i Katarzyny zd. Mikołajczyk. Brał czynny udział w Powstaniu Wielkopolskim z bronią w ręku od 06.01.1919 r. do 18.02.1919 r. Walczył w składzie 1 Kompanii Szamotulskiej II Batalionu Czarnkowskiego o zajęcie wsi Gulcz, Rosko i Wrzeszczyna na odcinku nadnoteckim. Pozostał w służbie czynnej Wojska Polskiego do 28.03.1919 r. Uchwałą Rady Państwa nr: 11.10-0.909 z dnia 10.11.1958 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 14 lutego 1984 r., pochowany na cmentarzu komunalnym Junikowo w Poznaniu.
Franciszek Stypiński 1899 - 1976
Ur. 08.10.1899 r. w Kaźmierzu, syn Franciszka i Marianny zd. Kościńskiej, mieszkał w Kaźmierzu. W czasie Powstania Wielkopolskiego walczył w oddziałach powstańczych w Poznaniu. Był pracownikiem poczty. Uchwałą Rady Państwa nr: 12.22-0.2000 z dnia 22.12.1969 r. odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 19.03.1976 r., pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu
Franciszek Filipiak 1898-1981
Franciszek Filipiak - syn Stanisława i Anny zd. Stachowiak urodził się 30 września 1898 roku w Osowie pow. Oborniki. Został wcielony do armii pruskiej - goniec dowódcy kompanii. Walczył pod Verdun. Brał udział w powstaniu wielkopolskim na odcinku czamkowsko-wieleńskim, oddział por. Sulerzyckiego. Stopień: podporucznik mianowany. Po powstaniu wstąpił do tworzonej armii polskiej i walczył w wojnie bolszewickiej, doszedł aż do Baranowicz (obecnie teren Białorusi). Był typem wędrownika, wrócił do Margonina. Tam poznał Apolonię Środa, córkę Jana i Valerii zd. Urbańska ur. 30 grudnia 1897 r. w Chawłodno. Franciszek i Apolonia pobrali się w parafii Żoń (pow. Chodzież) we wrześniu 1919 r.
Wojciech Gałężewski 1949 - 2017
Urodzony 30 stycznia 1949 - Naczelnik OSP Kaźmierz, w latach 1982-2000 Komendant Gminny OSP Kaźmierz. Za swoją działalność odznaczony został wieloma medalami i odznaczeniami: Wzorowy Strażak; brązowym, srebrnym, złotym (dwukrotnie) medalem „Za Zasługi Dla Pożarnictwa”; „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”; Honorowym Medalem im. Bolesława Chomicza oraz najważniejszym odznaczeniem dla strażaka „Złotym Znakiem Związku OSP RP”. Zmarł 16 stycznia 2017 r. pochowany na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.
Edward Pielucha 1935-2020 - nauczyciel
Wieloletni nauczyciel w Szkole Podstawowej w Kaźmierzu. Urodzony 11 października 1935 r. był mieszkańcem Sokolnik Małych. Szkołę Podstawową ukończył w Sokolnikach Wielkich, następnie rozpoczął naukę w Państwowym Liceum Pedagogicznym w Poznaniu, uzyskując kwalifikacje pedagogiczne. W roku 1955, z nakazu pracy jako młody nauczyciel, rozpoczął karierę zawodową w Śliwnie gmina Kuślin. W 1957 roku objął stanowisko kierownika Szkoły Podstawowej w niedalekiej Trzciance. Pracował tam dziewiętnaście lat, prowadząc zajęcia w systemie klas łączonych. W roku 1976 powrócił w rodzinne strony i przeprowadził się najbliższymi do Kaźmierza. Tutaj rozpoczął pracę w Szkole Podstawowej im. Marii Dąbrowskiej, pracując z najmłodszymi dziećmi oraz ucząc języka obcego w starszych klasach. Systematycznie podnosił swoje kwalifikacje, uzyskując tytuł nauczyciela dyplomowanego. Za swoją pracę był wielokrotnie odznaczany m.in. Krzyżem Zasługi. Na emeryturę przeszedł po 43 latach pracy, pozostawiając po sobie wiele wykształconych pokoleń. Swoją pasję pedagogiczną zaszczepił rodzinie, która pracę zawodową związała z placówkami oświatowymi naszej miejscowości. Edward Pielucha zmarł 5 sierpnia 2020 r. i pochowany został na cmentarzu parafialnym w Kaźmierzu.
autor Sylwia Zagórska OBSERWATOR KAŹMIERSKI NR 4/2020
Zygmunt Płocharz 1932-2012
Działacz społeczny ur. 15.05.1932 r., od 1950 r. związany z Ruchem Ludowym. Początkowo był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od 1982 r. był Wiceprezesem Gminnego Koła ZSL w Kaźmierzu. W 1987 roku został Sekretarzem Gminnym ZSL w Kaźmierzu i sprawował tę funkcję do 1989 r. Po przeobrażeniach w 1990 r. został sekretarzem Polskiego Stronnictwa Ludowego Koło w Kaźmierzu. Był honorowym członkiem PSL. Pan Zygmunt w swojej niezwykle bogatej historii działał m.in. w strukturach Związku Młodzieży Polskiej, Ludowych Zespołach Sportowych, Związku Zawodowym Pracowników Rolnych, Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Rolnictwa, Lidze Obrony Kraju, Polskim Związku Filatelistycznym, Polskim Towarzystwie Archeologicznym i Numizmatycznym, Kółkach Rolniczych i Radzie Nadzorczej Gminnej Spółdzielni SCh. Zygmunt Płocharz był również członkiem Zarządu Związku Kombatantów RP i BWP Koło w Kaźmierzu. Za swoją działalność społeczną w przeszłości otrzymał m.in. Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Za Zasługi dla Ruchu Ludowego im. Wincentego Witosa oraz różne odznaczenia resortowe. Źródło www.kazmierz.pl
Zygmunt Szymański 1922-2007
prof. dr. hab. Aleksander Tobis 1932-2012
Prof. Aleksander Tobis urodził się 6 lutego 1932 r. w Kaźmierzu. Jego rodzicami byli Stanisław Tobis – nauczyciel i kierownik szkoły oraz Janina Tobisowa z domu Jasicka – nauczycielka. W 1955 r. podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Poznańskiego, które ukończył w 1960 r. Promotorem jego pracy magisterskiej, pisanej z zakresu prawa postępowania cywilnego, był prof. Władysław Siedlecki. Od września 1960 r. odbywał aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim w Poznaniu, składając w listopadzie 1962 r. egzamin sędziowski. Profesor był związany z Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu od 1961 r. Zatrudniony najpierw na stanowisku asystenta, od stycznia 1963 r. – starszego asystenta, od października 1967 r. – adiunkta, od września 1972 r. – docenta, od maja 1982 r. – profesora nadzwyczajnego, a od grudnia 1989 r. do przejścia na emeryturę z dniem 1 października 2002 r. – na stanowisku profesora zwyczajnego.
Zbigniew Maciejczyk 1943-2012
Urodzony 22.05.1943 w Munster (Niemcy), jako dziecko zesłanych tam pracowników przymusowych. Od roku 1968 mieszkaniec wsi Chlewiska, gdzie podjął pracę w tamtejszym gospodarstwie wchodzącym w skład Kombinatu Państwowych Gospodarstw Rolnych w Kaźmierzu. Radny Gminy Kaźmierz I i II kadencji. Angażował się w działalność PSL, organizował m.in. spotkania z zarządem głównym. Członek Stowarzyszenia Polaków Poszkodowanych przez III Rzeszę. Działacz społeczny i świetny organizator. W latach 90. ubiegłego stulecia był członkiem (strażnikiem) Straży Ochrony Przyrody. Stał na czele oporu przeciwko powstawania komunalnego wysypiska śmieci dla miasta Poznania na terenie gminy Kaźmierz, które według pomysłodawców miało powstać w okolicy wsi Chlewiska. Współzałożyciel i pierwszy prezes koła 149 PZW w Kaźmierzu. W roku 1992 odznaczony Srebrną Odznaką PZW „ZA ZASŁUGI DLA WĘDKARSTWA POLSKIEGO”.
Wiesław Włodarczak 1951-2015
Wiesław Włodarczak syn Leona i Bronisławy urodził się 30 marca 1951 r. w Szamotułach. Był absolwentem Technikum Kolejowego w Poznaniu, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Odbył aplikację radcowską i ukończył Studium Podyplomowe Samorządu Terytorialnego i Rozwoju Lokalnego na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończył studia doktoranckie na Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu zdobywając tytuł doktora nauk o kulturze fizycznej.
Edmund Oses 1934 - 2020
Ur. 7 września 1934 r. w Kaźmierzu. W 1958 roku ukończył studia na AWF w Poznaniu ze specjalnością rehabilitacji. Następnie podjął pracę w Ośrodku Szkolno-Wychowawczym dla Dzieci Niewidomych w Owińskach pod Poznaniem w charakterze nauczyciela. W latach 1968-1981 pracował w administracji szkolnej. Od roku 1981 do 1989 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka. Człowiek, którego nazwisko w środowisku niewidomych stało się legendą.
ks. bp Tadeusz Werno 1931-2022
Biskup senior diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej.
Ur. 4 sierpnia 1931 w Kaźmierzu jako najmłodszy syn Franciszka i Pelagii zd. Starosta. Święcenia kapłańskie przyjął 24 czerwca 1956 w gorzowskiej katedrze Wniebowstąpienia Najświętszej Marii Panny. Po otrzymaniu święceń ks. Tadeusz pełnił funkcje, wikariusza przy parafii katedralnej w Gorzowie (1956-1959), ojca duchownego w Seminarium Duchownym (1959-1960), następnie wikariusza w parafii Św. Jadwigi w Zielonej Górze (1960-1963), referenta wydziału duszpasterskiego Kurii Biskupiej w Gorzowie Wlkp. (1963-1971).